05 Mei 2008

Mendhem Selawase

Wengi kang sepi,

Aku mung dhewe

Tanpa kowe

Cahyaning rembulan, mung ngumpet ing sakwaliking godhong

Sumebaring lintang, ora bisa ngramekake atiku kang sepi,

Malah saya nyepi

Mung guyumu,

Esemu,

Alus kulitmu,

Lan kalem tingkahmu kang gawe atiku rame

Kaya ramene pasar Krempyeng yen isuk

Nanging,

Aku mung bisa ngrasake,

Lan kowe ora bakal ngerti,

Rasa iki wis jero karo sliramu.....

Tidak ada komentar:

Posting Komentar